Het vooroordeel dat 50-plussers zich laten uitbollen en minder creatief en flexibel zijn – en dus ook minder productief – houdt geen steek. Uit het onderzoek blijkt dat de Belgische werknemer verkiest op 55 met pensioen te gaan en verwacht dit op 60 jaar te kunnen doen. Jongeren willen vroeger met pensioen dan ouderen. Hoe ouder men wordt, hoe meer de gewenste en verwachte pensioenleeftijd naar elkaar toe groeien. De Belg is echter realistisch genoeg om te weten dat hij niet vroeg op pensioen zal kunnen gaan. Hij zoekt dan ook oplossingen in het flexibel invullen van zijn werkjaren: glijdende werkuren, thuiswerk, deeltijds werk, tijdskrediet enz. Die verzuchtingen leven vooral bij de jonge werknemers. Weliswaar zijn ook oudere werknemers van plan de laatste jaren van hun beroepsleven minder te werken en het rustiger aan te doen, maar lang niet in dezelfde mate als de jongeren. De oudere werknemer is niet zinnens de laatste jaren van zijn loopbaan zonder meer uit te bollen, integendeel. Oudere werknemers vinden duidelijk nog voldoening in hun werk, getuige een gemiddelde jobtevredenheidscore van 7,01 voor de groep +50 en 6,99 voor de 45-49-jarigen, in vergelijking met een globaal gemiddelde van 6,98 (telkens op een schaal van 0 tot 10). Van de 50-plussers geeft zelfs 19,3% aan heel tevreden te zijn (score van meer dan 8), in vergelijking met 17,4 % globaal genomen. Dat een deel van de minder gemotiveerde oudere werknemers reeds na 50 op rust ging, zal allicht deze cijfers positief beïnvloeden. Niettemin blijft de vaststelling overeind dat de oudere werknemer in vergelijking met zijn jongere collega een zeer tevreden werknemer is.
Oudere werknemers hebben bovendien nog sterk het gevoel dat ze een bijdrage leveren aan het bereiken van het ondernemingsresultaat: 70,6% van de werknemers ouder dan 50 vindt zich nog helemaal productief. Vijftigplussers zijn van alle werknemers het meest tevreden over de zin van het werk dat ze verrichten voor de organisatie. Ze zijn tevreden over de uitdaging die ze vinden in hun werk. Die tevredenheid is groter dan bij hun jongere collega’s. Oudere werknemers hechten zeer veel belang aan het feit dat ze zelf beslissingen kunnen nemen in hun werk en aan de verantwoordelijkheden die ze willen dragen. Daardoor blijven ze ook gemotiveerd: inzet en prestatiegerichtheid dragen daar toe bij. Over hun financiële vergoeding werden evenmin negatieve commentaren opgetekend. Dat ouder worden een meer kritische ingesteldheid meebrengt, is een evidentie. Over de directie en het management zijn oudere werknemers dan ook minder positief. Oudere werknemers zijn ook veel minder dan hun jongere collega’s te spreken over de directe leidinggevenden, over de communicatie met hen, over de mate waarin ze een beroep op hen kunnen doen. Oudere werknemers klagen meer over de verwachtingen die het management oplegt. Bovendien is ook de toenemende werkdruk soms onhoudbaar. Oudere werknemers vertonen een hoger ziekteverzuimpercentage, maar meestal gaat het om langere ziekteperiodes. In vergelijking met hun collega’s zijn oudere werknemers minder frequent ziek, wat minder storend is. Burn-out is vooral een kwaal bij 40-44 jarigen.