De Nederlandse bedrijfswetenschapper Eric Kaarsemaker toont in zijn proefschrift aan dat werknemersaandeelhouderschap kan werken als een instrument in het kader van personeelsbeleid. Toch maakt Kaarsemaker, die momenteel HRM doceert in York, een niet onbelangrijke kanttekening bij zijn conclusie. Het systeem werkt namelijk alleen als er ook aan andere aspecten aandacht wordt besteed: deelname aan de besluitvorming, winstdeling, informatiedeling, trainingen om deze informatie te kunnen begrijpen en een formeel mechanisme om eventuele conflicten op te lossen (mediatie). Gecombineerd geven deze elementen een duidelijk signaal dat het management werkelijk gelooft in het werknemersaandeelhouderschap.
Het aanbieden van aandelen in het bedrijf aan werknemers werkt volgens Kaarsemaker het best in middelgrote en kleine bedrijven. Ook in grotere bedrijven kan het effectief zijn als de organisatie haar werknemers tijdig en goed informeert over haar doen en laten.
Totnogtoe geeft nog geen 4% van de Nederlandse ondernemingen haar werknemers de kans tegen gunstige voorwaarden aandelen te kopen in het eigen bedrijf. In de VS biedt 38% van de bedrijven deze gelegenheid en 23% van de werknemers (ongeveer 25 miljoen Amerikanen) maken hiervan gebruik.
België kent met Donald Pans, CEO van Egemin, een fervente voorstander van werknemersaandeelhouderschap. Als spreker op de HR Square Conference hamerde hij enkele maanden geleden op kapitaalsdeelname en/of materiële waarderingsdeelname. Pans’ suggestie is de creatie van intellectuele aandelen, waarbij personeelsleden aandeelhouders worden van hun werkgever-bedrijf en bij winst een dividend krijgen uitgekeerd. Hij betreurde toen dat de politiek geen voorstander is van dergelijk systeem omdat “men bij De Post geen winst maakt”. Op die manier gaat een serieuze aanzet naar de kennismaatschappij verloren, aldus Pans.