Vooral werknemers tussen 35 en 44 jaar vertonen burn-out-klachten, maar er blijkt geen toename van burn-out of bevlogenheid met de leeftijd. Vooral arbeidsomstandigheden hebben een invloed op het psychisch welzijn van werknemers.
Werknemers met burn-out-symptomen ervaren in vergelijking met werknemers zonder burn-out-symptomen dubbel zo vaak hoge emotionele eisen en een hoge werkdruk.
Ook leidinggevenden kunnen burn-out-symptomen voeden. Werknemers met een burn-out krijgen veel minder inspraak (4 procent versus 16 procent) en ondervinden vijf keer meer rolconflicten. Ze ervaren ook veel minder sociale steun van hun leidinggevende en collega’s. Daarnaast ervaren werknemers met burn-out-symptomen meer conflicten op het werk.
Werknemers met burn-out-symptomen nemen de moeilijke arbeidsomstandigheden ook mee naar huis. 44 procent zegt dat ook hun privéleven nadelig wordt beïnvloed. Maar ook omgekeerd, privéproblemen hebben ook nadelige gevolgen op hun werk.
14 procent van de werknemers met burn-out-symptomen kampen met een hoge jobonzekerheid tegenover 4 procent bevlogen werknemers. Bovendien zijn ze minder tevreden over hun arbeidsvoorwaarden.
De verzuimduur van werknemers met burn-out-symptomen is bijna dubbel zo hoog: 17 dagen per jaar versus 9 dagen per jaar bij werknemers zonder symptomen. Dit komt neer op een kostenplaatje van 7392 euro per werknemer met burn-out-symptomen per jaar.
Daarnaast leggen werknemers met burn-out-symptomen de oorzaak van hun verzuim vaker bij het werk en vertonen veel meer stress. Ze zijn veel minder tevreden over hun werk en denken er dan ook meer aan om het bedrijf te verlaten.
