Na grondig onderzoek bracht de CAR eind december 2020 haar beslissing uit (beslissing n°187). Ze verklaarde het verzoek om kwalificatie van de arbeidsrelatie ontvankelijk en gegrond. De elementen die werden voorgelegd, zijn namelijk onverenigbaar met de kwalificatie van een zelfstandige arbeidsrelatie.
Daarnaast onderzocht de Commissie de juridische constructie waarin de chauffeursdiensten werden verleend (contractuele relaties met Uber, met BPRA of Belgian Platform Rider Association, met de vervoerde klanten/passagiers…). Gezien de nauwe banden tussen deze verschillende contracten beschouwde de Commissie BPRA en Uber beide als werkgevers van de verzoeker.
Deze beslissing is consistent met een besluit van het Franse Hof van Cassatie van 4 maart 2020, dat ook erkende dat Uber-chauffeurs werknemers zijn.

Commentarieert het ACV: “Daarom verwachten we nu van Uber deze beslissing uit te voeren, en dus dat de chauffeur voortaan als werknemer in loondienst verklaard en betaald wordt.
Sowieso moet Uber, net als andere platformen, zijn werknemers in dienst nemen volgens een kwalificatie die in overeenstemming is met de realiteit van het werk. Je kan niet van twee walletjes eten. Ofwel zijn de dienstverleners echte freelancers die hun prijzen en interventievoorwaarden kunnen bepalen, hun klanten zelf kiezen en door hen worden gekozen, factureren, hun klantenbestand beheren en uitbouwen, hun dienstverlening naar eigen inzicht organiseren en personaliseren. Ofwel is het Uber dat de dienstverlening organiseert, de prijzen en de regels bepaalt, de chauffeurs controleert en bijstuurt. Maar dan moeten de chauffeurs wel als werknemers in loondienst behandeld worden.
Dit besluit zal ongetwijfeld het debat voeden dat de regering wil opstarten over de evaluatie en eventuele aanpassing van de arbeidsrelatiewet (zelfstandigen/werknemers), en haar engagement om goede werkomstandigheden en een betere sociale bescherming voor de platformwerknemers te bieden.”

Bron: ACV United Freelancers