Onkosten die het gevolg zijn van dienstreizen moeten in principe betaald worden door de werkgever. Vaak wordt daarbij een forfait toegekend. Wat kan (niet)? Wanneer die forfaits aan bepaalde voorwaarden voldoen, kunnen ze beschouwd worden als een niet-belastbare terugbetaling van ‘kosten eigen aan de werkgever’ (fiscaal aftrekbaar voor de werkgever en niet belastbaar in hoofde van de werknemer of bedrijfsleider). Voor buitenlandse dienstreizen hanteerde de Administratie lijsten per land (zie o.m. circulaire van 11 mei 2006). Deze tabellen geven de limieten voor ‘dagelijkse forfaitaire’ vergoedingen en voor ‘logementsvergoedingen’. Deze forfaits gelden enkel voor werknemers en bedrijfsleiders die hun ‘beroepswerkzaamheden’ in vergelijkbare omstandigheden uitoefenen als de ambtenaren van de carrière Hoofdbestuur en van de FOD Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking. De forfaits gelden dus niet voor werknemers en bedrijfsleiders voor wie verplaatsingen van en naar het buitenland deel uitmaken van hun normale, dagelijkse beroepsactiviteit. Buitenlandse denstreizen Tot de circulaire van...
