In een Europese context (Europese Economische Ruimte of EER en Zwitserland) (*) geldt als basisprincipe dat een persoon slechts aan de sociale zekerheid van één lidstaat onderworpen is. Voor werknemers en zelfstandigen is dat in principe de werkstaat. Bij grensoverschrijdende situaties is het echter vaak onmogelijk om één werkstaat aan te duiden (bijvoorbeeld omdat men tegelijkertijd in verschillende landen werkt of tijdelijk in een ander land werkt). Welke lidstaat is dan bevoegd voor de sociale zekerheid? Het toepasselijke sociale-zekerheidsrecht bepaalt niet enkel van welke dekking tegen sociale risico’s (werkloosheid, ziekte, ouderdom, ...) een persoon kan genieten, maar ook welke financiering daar tegenover staat (de sociale-zekerheidsbijdragen) en wie die moet betalen. De sociale zekerheid is in Europa niet geharmoniseerd, wat betekent dat de dekking en de sociale-zekerheidsbijdragen in elk land inhoudelijk verschillen.Bij het aanvatten van een internationale tewerkstelling is het dus essentieel om vooraf juist in te schatten onder welk sociale-zekerheidsregime...
