Sporadisch valt er weliswaar al een scheutje kritiek of een averechtse reactie te sprokkelen, maar over het algemeen scoort ‘het nieuwe werken’ nu al gedurende een verrassend lange tijd beate blikken. Er moet meer op eigen ritme, op zelfgekozen locaties en met meer autonomie gewerkt worden, zonder het doel van de organisatie uit het oog te verliezen. Het gaat dus niet alleen om plaats- en tijdsonafhankelijk werken, zoals ‘het nieuwe werken’ uitentreuren omschreven wordt, maar om het zelf boetseren van de manier van werken. Niet de aanwezigheid, maar het resultaat staat voorop. Zo gaan individuele en collectieve belangen hand in hand. Mooi, ’t lijkt wel voer voor een schlager. Of voor een smartlap, want er hangt wel degelijk ook een donkere kant aan vast: de chef vreest dat zijn gezag verpietert en de werknemer voelt zich nog altijd geknecht door al die werkuren die secuur geteld moeten worden. Daar heeft...
