In 1998 schreef Beverly Kaye een interessant artikel over herstructureringen, waarbij ze de betrokkenen opdeelde in drie categorieën. Vooreerst zijn er de HOBBO’s, wat staat voor ‘Hanging On But Bummed Out’, de werknemers die de herstructurering overleven maar emotioneel geraakt worden. Zij geloofden in een levenslange tewerkstelling, die nu op de helling wordt gezet. Zij verliezen bovendien enkele bevriende collega’s, moeten nieuwe taken uitvoeren en lijken na de herstructurering in een geheel andere organisatie te zijn beland waarmee ze zich niet meteen meer identificeren. Deze HOBBO’s zien we veelal in de eerste uren en dagen in de media verschijnen, zij aan zij met de werknemers die daadwerkelijk hun baan verliezen. Zij willen uiting geven aan hun gevoel van onrechtvaardigheid en emotionele schade, waarbij de media hen zullen steunen en het drama erkennen. Ze hopen dan ook dat het management de goede relatie zal herstellen en opnieuw een goed werkklimaat voor...
