De twee vriendelijke mannen die voor me aan de ronde tafel zitten, plooien hun gezicht in een vrolijke deuk. Ze hebben me net verteld dat ik in oktober voltijds benoemd zal worden aan de KU Leuven. Hun goed humeur werkt aanstekelijk. Ik glimlach terug en bedank hen voor het goede nieuws, maar het vervolg van het gesprek gaat ietwat aan mij voorbij. Mijn gedachten drijven wat af en krijgen enkele minuten later de vrije loop na de afsluitende handdruk. Wat valt mij er precies te beurt en welk gevoel zou ik nu echt moeten hebben?Vaste benoemingen zijn al bijzonder oud en creëren een soort eenzijdige stabiliteit. De universiteit maakt me hiermee duidelijk dat ze me aan boord zal houden, zelfs als er tijden van herstructurering en besparing aanbreken. Ontslag ligt immers heel wat moeilijker voor vastbenoemd personeel en bijgevolg zullen de andere personeelsgroepen eerst geraakt worden. Het is dus best...
