De Witte Woede kan op uitzonderlijk veel sympathie rekenen. De vraag is of die echt gerechtvaardigd is. Het is niet omdat je voor een beroep kiest waarin vervelend werk dient te gebeuren, dat je noodzakelijk een zielenpoot bent. Feitelijk zit de malaise dieper: niet een gebrek aan waardering maakt de paramedische beroepen onaantrekkelijk, maar een gebrek aan doorstroming. Daarvoor is ons kastensysteem verantwoordelijk. Je zult maar moeilijk iemand vinden die niet wil belijden dat verpleegkundigen en aanverwanten gelijk hebben met hun acties. “Wat die mensen moeten doen, moet verloond worden”, heet het dan. En dat is natuurlijk juist. De vraag is of dit vandaag soms niet het geval is. Ik denk van wel, en ik denk dat al die verhalen waarin men doet of het om dwangarbeiders in Siberië gaat niet op de waarheid berusten. Iedereen kent nochtans de ervaring van in een ziekenhuis of bejaardeninrichting terecht te komen. Je...
