Na de Tweede Wereldoorlog dreef de Europese economie 25 jaar lang op de wil nooit meer zo diep te zakken als zij geweest was. De beslissende remedie werd de injectie van zuurstof via de Marshallhulp, die positief beantwoord werd met de oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal. In plaats van oorlogen te voorkomen via huwelijken tussen dynastieën, ging men oorlogen voorkomen via huwelijken tussen basisindustrieën. Dat heeft gewerkt. Op de achtergrond leefde de stabiliteit van de Amerikaanse dollar, die jarenlang een vaste pariteit kende van net geen vijftig frank. In 1971 dwong het Amerikaanse overheidsdeficit president Richard Nixon de vaste koppeling aan het goud los te laten. De dollar ging zweven, op een bepaald moment tot nog net dertig frank. Een onderhuidse angst voor een nieuwe crisis als in 1929 dook op en is – doorheen de schommeling van de oliekoers, de onaflosbare schuld van de Derde...
