Vaak maken HR-professionals een vermoeide indruk wanneer het gaat over de sociale dialoog en de arbeidsrelaties binnen de organisatie. Geprangd tussen hamer en aambeeld, komen zij ofwel sussend tussenbeide op momenten dat het management zich te veel van zijn machokant laat zien. Ofwel proberen ze te bemiddelen en te verzoenen op momenten dat de vakbonden zich wapenen om ten strijde te trekken tegen ‘dé vijand’. Nochtans is het concept van ‘sociaal partnerschap’ in wezen bijzonder beloftevol. In een ideale wereld streven sociale partners immers naar wederkerigheid en gaan ze respectvol met elkaar om, wetende dat er uiteindelijk één is die de eindverantwoordelijkheid heeft. Ze houden rekening met elkaars belangen, posities, verwachtingen en mogelijkheden. Beiden zien in dat ze allebei bijdragen aan het succes van het bedrijf én dat ze ook een verantwoordelijkheid hierin hebben.Zo geformuleerd, is het misschien vreemd dat het concept en het streven naar sociaal partnerschap zo weinig...
