Op 20 oktober 2010 stelde de toen vrij nieuwe Britse coalitieregering – de conservatieven en liberaal-democraten vonden elkaar in een regeerakkoord – de ‘Comprehensive Spending Review’ voor, de begroting voor het komende jaar. Al een tijdje hing er ‘austerity’ in de lucht: ook de Britten zouden de broeksriem moeten aanspannen. En ook al liet de centrale overheid de keuze over de manier waarop de besparingen zouden worden geïmplementeerd over aan de verschillende (lokale) entiteiten, de cijfers spraken boekdelen: men kondigde besparingen aan tot 25 en 30 procent – en zelfs meer – in de verschillende instellingen. Zelfs al moest niet alles onmiddellijk gebeuren, het gros van de besparingen moest wél de eerste zes maanden al worden doorgevoerd. Aangekondigde besparingsplannen? Die kennen we in Vlaanderen ook. In 2009, nog tijdens de vorige legislatuur, kondigde de regering een personeelsbesparing van 6,5 procent aan. In de periode 2009-2014 vloeiden al iets meer dan...
