Veel organisaties worden vandaag in de kern van hun werking geraakt. Het is niet meer het vliegtuig al vliegend repareren, maar het heruitvinden. De spanningen lopen op en de nood aan drastische beslissingen is groot. De paradoxen in organisaties stapelen zich op. Tezelfdertijd bestendigen veel leidinggevenden en staffuncties nog de status-quo. Ze werken hard, zwoegen en sleuren. Ze zetten druk, ontwikkelen nieuwe actieplannen, procedures, controles en regels. Maar ze hebben niet door dat het paard waarop ze rijden uitgeput of zelfs dood is. Ze blijven steken in de illusie dat adaptieve uitdagingen of ‘wicked problems’ technisch op te lossen zijn en het niet-controleerbare controleerbaar is. Dat is het immense verschil met leiderschap. Leiders begrijpen dat oude remedies niet meer werken. De vereiste aanpassing zit niet in het managementsysteem, maar in het gedrag van mensen. Medewerkers moeten aan het experimenteren gaan, risico’s nemen, loslaten, nieuw gedrag stellen. Ze moeten van hun...
