In Trends schreef Alain Mouton: “Hogere minimumlonen, een aanpassing van de landingsbanen, een kleine bijsturing in het brugpensioen, flexibele overuren… Het sociaal akkoord tussen de vakbonden en de werkgevers is een klassieke flauwe mix met symboolmaatregelen zonder aandacht voor de grote uitdagingen op de Belgische arbeidsmarkt: de te lage werkzaamheidsgraad van 60-plussers en laaggeschoolden.” Daan Killemaes, de hoofdeconoom van Trends, deed er nog een schep bovenop: “De sociale partners kwamen vannacht overeen om het minimumloon te verhogen tot 1702 euro per maand tegen 2022. Dat vergroot allerminst de tewerkstellingskansen van de lager geschoolden. Hoe duurder arbeid, hoe lager de vraag naar arbeid vanuit de bedrijven.” Beide auteurs halen ook ‘de promotieval’ van stal in hun kritiek op de hogere minimumlonen, maar dit terzijde. We luisteren even of het welbekende deuntje van ‘Hoe duurder arbeid, hoe lager de vraag naar arbeid vanuit de bedrijven’ in deze context wel aanslaat. Vooraf: Mouton...