Vergadingen – we besteden er eindeloos veel tijd en energie aan. Vaak terecht en nuttig, even vaak onterecht en belastend. Zeker wanneer ze worden gepercipieerd als politiek geladen arena’s waarin ego’s strijden om het eigen grote gelijk, verworden ze tot karikaturen van een duurzame en inclusieve HR-praktijk. Recent onderzoek uit de social-profitsector (Vivo, 2015) toont aan dat inefficiënt ervaren vergaderingen als één van de belangrijkste oorzaken wordt aangeduid van de (te) hoge werkdruk. Medewerkers vinden vergaderingen vaak zinloos, lang en uitkomstloos. Een sector met toch een robuuste traditie wanneer het gaat om dialoog en democratisch overleg, kreunt onder een gebrek aan vergaderhygiëne, zo lijkt het. Vergaderingen als politiek geladen arena’s Ook in het recente en druk besproken managementboek ‘Reinventing Organizations’ van Frederic Laloux (2015) wordt verwezen naar de weinig duurzame, door ego’s gedomineerde overlegpraktijken. De auteur vergelijkt vergaderingen met arena’s, waarin iedereen die een hart heeft op de vlucht wordt...
