Basisassumptie is dat werkgevers en werknemers in een andere mentale wereld leven. Ze gebruiken een ander jargon, hebben een andere cultuur (managerscultuur, arbeiderscultuur, cultuur onder professionals, …) en vertegenwoordigen andere belangen. Een logische stap in de verdere redenering is dat wanneer sociale partners elkaar ontmoeten in het kader van sociale dialoog, de kans op mentale kortsluiting niet gering is. Het kan hierbij gaan om een clash in jargon of andere vormelijkheden, maar ook om een clash rond inhoud en visie of een clash rond het opnemen van verantwoordelijkheid. ‘Lost in translation’? Een eerste kortsluiting heeft met taal te maken. Als we vanuit HR in eigen boezem kijken, beseffen we misschien maar de helft van de tijd hoe specialistisch, maar ook hoe ideologisch gekleurd het HR-jargon wel is. Vanuit de kritische buitenwereld worden we hiervoor regelmatig op de vingers getikt. Recent verscheen ‘Het klein lexicon van het managementjargon’ (Laermans, De Cauter...
