In het huidige debat omtrent ‘werkbaar werk’ wordt het belang van zinvol werk vaak overschaduwd door meer bombastische thema’s zoals het onrustwekkend toenemend aantal gevallen van burn-out, het stijgend aantal langdurig zieken, de felle roep om meer flexibiliteit, de vraag naar arbeidsduurvermindering en dergelijke meer. De zingevende functies die arbeid kan vervullen (denk maar aan competentiebenutting, sociale verbinding, identiteitsversterking en tijdsstructurering) geraken hierdoor als positieve counterthema’s in een vergeethoekje. En dat is echt wel jammer. In een recent opiniestuk in De Standaard (10 maart 2017) mengde verlichtingshistorica Geert Van Den Bossche zich als volgt: “Wat in het hele debat opvalt, is de erg negatieve basishouding. Alsof we er ons als samenleving bij neergelegd hebben dat werk slechts een noodzakelijk kwaad is. (…) Zo staat in de wet niet één maatregel die zich richt op wat werk zinvol maakt. De heersende overtuiging, zeg maar ideologie, is dat mensen intrinsiek lui en...
