“Sloop die muren om me heen. Help me zo bij jou te komen”, zingt de populaire Vlaamse bard Johan Verminnen in zijn tijdloos nummer en dansvloerplakker ‘Laat me nu toch niet alleen’. Die zinnen spookten door mijn hoofd tijdens een recent seminarie ‘Ba(c)k@Work’ over de (her)inschakeling van ex-gedetineerden op de arbeidsmarkt. Het is bekend dat de starheid van arbeidsmarktinstituties het best gemeten kan worden bij groepen die een verre afstand tot de arbeidsmarkt hebben. Niet voor niets dus dat deze thematiek vooral volgende vragen oproept: ● Hoe kijken we naar mensen? ● Wanneer denken we talent te (h)erkennen? ● Kijken we door het juiste vizier? ● Zetten we onze competentiebril op of kijken we nog met de matte glazen van de vooroordelen? Het valt op dat we bewust of onbewust met vooroordelen kampen en daardoor mensen (behalve onszelf) geen tweede kans gunnen. In plaats van ons te laten boeien door...
