Door dit holometabolisme, de volledige gedaanteverwisseling, kunnen rupsen en imagines, de volwassen vlinders, gebruik maken van verschillende biotopen zonder het belangrijk einddoel van het autonoom kunnen vliegen – om nieuwe leefomgevingen te kunnen bereiken en snel een partner te vinden – te moeten opgeven. Heel begrijpelijk dan ook dat vlinders tot de meest verspreide soorten behoren: van koude toendra’s tot woestijnachtige gebieden komen ze voor. Je vindt ze in bossen, graslanden, heidevelden, moerassen en duinen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de vlinders vanwege hun metamorfose en groot aanpassingsvermogen doorheen de eeuwen een grote rol spelen in de symboliek. Elke fase staat voor een nieuw begin en de vlinder is het symbool van de wedergeboorte, de heropstanding, de ultieme zijnsvorm, het geluk. Moeten we daarom de vlinder ook niet beschouwen als het symbool van de (levens)loopbaan? Verandering als nieuwe kans Ook in onze loopbanen worden we geconfronteerd met veranderingen...
