Het debat over de zware beroepen vliegt alle kanten uit, maar levert vooral een onrustwekkend beeld op van een ‘zware beroepen’-economie. Niet alleen zijn er meer en meer knelpuntberoepen, maar elke week wordt het geclaimd lijstje van zware beroepen langer. Ik begrijp heel goed dat door de wijze waarop we onze arbeid en productiviteit hebben georganiseerd – in combinatie met een verhoogde druk uit andere levenssferen – er een deel van de werkende bevolking het vandaag objectief moeilijk heeft om langer met ‘goesting’ te werken. Maar die vaststelling mag geen reden zijn om nu een onomkeerbare beleidsbeslissing omtrent een vervroegde pensionering omwille van de zwaarte van een beroep te nemen voor de eeuwigheid. Het moet, integendeel, juist de reden zijn om een onomkeerbaar beleid van duurzame maar ontspannen loopbanen vorm te geven, om een echt loopbaanbeleid uit te bouwen. Een leuke loopbaan lang Dat beleid moet toelaten dat zo...
