Door deze ontslagpraktijken verdwijnt de diversiteit in organisaties en diversiteit is een opstap voor inclusiviteit. Dat is jammer, niet enkel vanuit maatschappelijk oogpunt maar ook vanuit economisch oogpunt. Eerder Harvard-onderzoek heeft immers aangetoond dat er een duidelijke band is tussen economische performantie, innovatie en diversiteit van het personeelsbestand. Laat ons dus voortaan het DIFO-principe huldigen: een behoud van de DIversiteitsFOcus in alle omstandigheden! Die focus hebben we nu nodig omdat hij bijdraagt tot de noodzakelijke groei van onze bedrijven in het postcorona-tijdvak. Uitstel is geen optie! Een inclusieve bedrijfscultuur uitbouwen is geen vanzelfsprekendheid maar wel een must. Zo stelt de OESO in het rapport ‘Good jobs for All in a Changing World of Work’ dat inclusiviteit een centrale en prioritaire doelstelling moet zijn van arbeidsorganisaties, maar dat dit een echte omslag vereist. Diverse barrières verhinderen immers een inclusieve bedrijfscultuur, zoals ‘spiegelrekrutering’, een erg gekloonde wervings-, selectie- en HR-sector, subtiele maar...
