Voor absurde, humoristische maar beklijvende rijmelarij moet je bij de Hollandse liedjesmaker-dichter-kunstenaar-cabaretier Drs. P (Heinz Polzer) zijn. Eén van de favoriete nummers is ‘Veerpont’, waarin hij het immer heen en weer varen van een veer vertelt. Het is nooit duidelijk waar onze kant en de overkant is. Het oversteken nodigt steeds uit om uit te zwermen naar de eindeloze oceaan, maar het komt er nooit van. Dus blijft het bij het ‘heen en weer’ als refrein en impliciete levensles. Het leven van de veerponten is me niet onbekend. Op mijn fietsroute langs de Schelde (van Wetteren tot Hamme en terug) kom ik, naast de anonieme motorpont van Schellebelle, de ponten Aba (Appels), Maiandros (Baasrode), Stéphanie (Sint-Amands), Jill (Mariekerke) en Demi (Driegoten) tegen. Ik twijfel wel eens om ze te nemen, maar besluit meestal om verder te fietsen, in de wetenschap dat deze kant de overkant wordt als ik er ben...
