De eerste bezoeker schraapte even de keel, in de hoop de bellende receptioniste opmerkzaam te maken op zijn aanwezigheid. De jongedame, gehuld in een kreukelige, lavendelkleurige jurk die haar niet bepaald flatteerde, hief een fractie van een seconde het hoofd op en taterde onverstoord voort. Zuchtend keek hij het grauwe kantoor in, waar een vrouw, die een veel te grote ronde bril droeg, op een slordig bureau naar haar scherm tuurde. Haar ellenboog raakte haast een bonsai die moest doorgaan voor een kerstboom, behangen met twee kitscherige rode ballen en een kartonnen ster die betere tijden gehad moest hebben. Hoe deprimerend kan een werkomgeving zijn? De tweede bezoeker trad de receptie binnen, beantwoordde de oogopslag van de receptioniste, die eerst haar telefoongesprek afwerkte. Mooi, zij maakt duidelijk dat ze me ziet en werkt eerst haar gesprek af, dacht de bezoeker. Meteen viel de fantastische lavendeljurk op. Die receptioniste was echt...
