Dat blijkt uit onderzoek van KU Leuven en ULB op vraag van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding. 55% van de asielzoekers die in 2005 werden geregulariseerd, werkten twee jaar later. Twee jaar voor de regularisatie lag dat percentage op 14%. Het aantal asielzoekers dat van het OCMW leefde, daalde twee jaar na de regularisatie van grofweg 80% naar zowat 30%.

“Mensen die via een asielprocedure in ons land raken, worden vaak als niet productief en afhankelijk van onze sociale zekerheid gezien, maar ze krijgen dat label ten onrechte opgespeld. Als je kijkt naar geregulariseerde asielzoekers, zie je dat ze door de jaren heen steeds minder afhankelijk worden van het OCMW. De integratie gaat langzaam, wat ook niet zo vreemd is, maar is er wel. Veel asielzoekers vinden na hun regularisatie werk bij een lokale overheid, via het artikel 60 van de OCMW-wet, bedoeld om mensen die uit de arbeidsmarkt gevallen zijn, opnieuw in te schakelen. We zien ook dat het aantal geregulariseerde asielzoekers met een werkloosheidsuitkering stijgt tussen 2003 en 2007, maar ook dat is een vorm van integratie op de arbeidsmarkt en een vooruitgang tegenover afhankelijk zijn van het OCMW”, zegt Johan Wets van onderzoeksinstituut HIVA (KU Leuven).

Vaak hebben deze asielzoekers een goede talenkennis en zijn ze hoger opgeleid, waardoor ze goede kansen hebben om werk te vinden. De karakteristieken die voor asielzoekers bepalend zijn bij het vinden van werk, stelt Johan Wets in januari voor in een nieuw onderzoek. Maar opvallend is dat migranten die uit landen komen waar het volgens de Human Development Index van het United Nations Development Program (UNDP) slechter leven is, het bij ons in verhouding beter doen. Anders gezegd: hoe armer het land van herkomst, hoe beter de kansen op een goede integratie in België. Het soort jobs dat asielzoekers hier doen, konden de onderzoekers niet achterhalen.

Bron: De Morgen