Dit is de teneur van een enquête van de Britse consultant Development Dimensions International (DDI) in samenwerking met onlinerekruteerder Monster.com. Twee op drie van de deelnemende kandidaten zijn van oordeel dat de indruk die de interviewer nalaat hun uiteindelijke beslissing beïnvloedt om een baan al dan niet te accepteren. Uit de enquête, waaraan 6000 personen deelnamen (kandidaten, interviewers en HR-directeurs), kan worden geconcludeerd dat bedrijven vaak hoogstpersoonlijk hun eigen sollicitatietrajecten ondermijnen met onbekwame of onbeschofte rekruteerders die een fatale negatieve eerste indruk maken op kandidaat-werknemers.
Gesprekken met kandidaten draaien vaak uit op een ‘strijd tussen verschillende persoonlijkheden’, eerder dan op een uitwisseling van inzichten. Kandidaten zouden zich voornamelijk ergeren aan rekruteerders die zich gedragen alsof ze weinig tijd hebben, op zich laten wachten ondanks een vooraf gemaakte afspraak, informatie over de job achterhouden en hen niet laten uitspreken. Voorts storen ze zich ook aan interviews die eerder op een kruisverhoor lijken, een duidelijk gebrek aan voorbereiding, wereldvreemdheid en vragen die niet gerelateerd zijn aan de voor de job vereiste eigenschappen.
Rekruteerders slagen er vaak niet in de prioriteiten van de kandidaten te identificeren en realiseren zich ook niet welke zaken voor hun toekomstige werknemer echt van belang zijn. Zo zeggen twee op drie kandidaten dat ze graag met personen werken die compatibel zijn met henzelf. Slechts één op drie rekruteerders kan in dit standpunt inkomen. Driekwart van de werkzoekenden geeft ook aan dat een goed lijnmanagement en trots kunnen zijn op de firma belangrijke elementen zijn bij een jobkeuze. Ook deze factoren worden onderschat door werkgevers.
Verder gaapt er een kloof tussen de manier waarop een kandidatuur wordt geïnterpreteerd. Terwijl zes op tien interviewers ervan uit gaan dat de kandidaat zijn cv heeft opgesmukt of tijdens een gesprek liegt over de opgedane ervaring, geeft slechts één op twintig kandidaten toe dat dit gebeurt.
De onderzoekers besluiten dat werkgevers blijkbaar niet op de hoogte zijn van wat werknemers motiveert of wat er hen toe aanzet op zoek te gaan naar een nieuwe uitdaging.
