Van die laatste parameter stappen de onderhandelaars af. De woon-werkafstand wordt niet langer in rekening gebracht; maar er wordt uitgegaan van de catalogusprijs van de wagen. Dat wil dus zeggen dat wie op amper 10 kilometer van zijn werk woont, evenveel moet bijdragen als iemand die met exact dezelfde wagen dagelijks een veelvoud van die afstand aflegt.
De focus verschuift naar de waarde. Hoe duurder de wagen, hoe meer de gebruiker zal moeten betalen. Voor wagens met een standaard CO2-uitstoot zou die bijdrage op jaarbasis op 5,5 procent van de catalogusprijs van de auto liggen.
Die standaarduitstoot is bepaald op 95 gram CO2 per kilometer voor dieselwagens en 115 gram CO2 per kilometer voor benzinewagens. Wagens met een hogere uitstoot, wat ze vrijwel allemaal zijn, zullen zwaarder belast worden dan 5,5 procent, milieuvriendelijkere wagens zullen daaronder zakken. De helft daarvan zal door de werkgever betaald worden, de andere helft door de werknemer. Hoe die verdeling precies in zijn werk zal gaan, is nog niet bekend.
Luxewagens duurder
Automobielfederatie Febiac becijferde wat dat vermoedelijke scenario concreet betekent voor de populairste bedrijfsauto’s. Ze vergeleken voor de top dertig van de bedrijfswagens het voordeel in natura volgens het oude systeem (aan een forfait van 5000 kilometer en telkens op basis van de dieselvariant) met de nieuwe regelgeving.
Daaruit blijkt dat slechts drie autotypes in de toekomst beter af zijn: de Citroën C3, de Ford Fiesta en de Peugeot 207. Het voordeel dat geboekt kan worden, beperkt zich echter tot luttele procenten.
Al de andere auto’s kosten de werknemers in de toekomst meer tot heel veel meer. Voor de top drie van de meest populaire bedrijfswagens, de Volkswagen Golf, de Volvo V50 en de Renault Mégane, stijgt de bijdrage met respectievelijk 8, 37 en 46 procent. Wie met een luxewagen rijdt, mag nog veel dieper in de buidel tasten. Voor een BMW 5, bijvoorbeeld, zal 2,5 keer meer moeten worden betaald.
Bron: De Morgen
