De nieuwe belasting heeft volgens FEBIAC en het VBO niets te maken met de strijd tegen sociale fraude. Ze merken op dat werkgevers die aan de werknemer vragen om een eigen bijdrage te betalen voor privé-gebruik van het voertuig, wettelijk niet verschuldigd zijn om een solidariteitsbijdrage te leveren. Sociale fraude is voor hen onmogelijk. De nieuwe belasting is voor deze werkgevers gewoon een extra kost, die loopt van 23 tot 121 euro per maand en per wagen.
De taxatieschaal bij deze belasting is gebaseerd op een onderverdeling in zeven trappen. Die werd opgemaakt om de consument in te lichten over het verbruik van zijn privé-voertuig, maar is volgens FEBIAC en het VBO ongeschikt om milieuvriendelijk verbruik op een rechtvaardige manier aan te moedigen. Zij pleiten voor een lineaire schaal. Binnen een schaal met onderscheiden niveaus kan een klein verschil in verbruik tot een groot verschil in kosten leiden. Zo kan 0,8% extra CO²-uitstoot leiden tot een verhoging van de sociale bijdrage met meer dan 300 euro per jaar, omdat men plots in een hogere schaal terechtkomt. Automodellen die rechtstreekse concurrenten van elkaar zijn of perfect vergelijkbare voertuigen worden zo totaal verschillend belast, luidt de redenering. Dat vervalst volgens beide bonden de concurrentie.
FEBIAC en het VBO verzetten zich tegen het plan om ook lichte vrachtvoertuigen (bestelwagens) aan deze belasting te onderwerpen. De heffing is dan niets anders dan een extra belasting op arbeid en een verhoging van de loonkost is precies wat de regering beloofde te vermijden. FEBIAC en het VBO vrezen ook voor ongewenste effecten. De belasting zal de leasingmarkt doen inkrimpen en leiden tot een verlies aan inkomsten uit BTW en BIV (Belasting op Inverkeersstelling). De omzet van automobielbedrijven zal dalen. De heffing zal ook leiden tot een lager bedrijfsresultaat voor alle Belgische ondernemingen.
De taxatieschaal bij deze belasting is gebaseerd op een onderverdeling in zeven trappen. Die werd opgemaakt om de consument in te lichten over het verbruik van zijn privé-voertuig, maar is volgens FEBIAC en het VBO ongeschikt om milieuvriendelijk verbruik op een rechtvaardige manier aan te moedigen. Zij pleiten voor een lineaire schaal. Binnen een schaal met onderscheiden niveaus kan een klein verschil in verbruik tot een groot verschil in kosten leiden. Zo kan 0,8% extra CO²-uitstoot leiden tot een verhoging van de sociale bijdrage met meer dan 300 euro per jaar, omdat men plots in een hogere schaal terechtkomt. Automodellen die rechtstreekse concurrenten van elkaar zijn of perfect vergelijkbare voertuigen worden zo totaal verschillend belast, luidt de redenering. Dat vervalst volgens beide bonden de concurrentie.
FEBIAC en het VBO verzetten zich tegen het plan om ook lichte vrachtvoertuigen (bestelwagens) aan deze belasting te onderwerpen. De heffing is dan niets anders dan een extra belasting op arbeid en een verhoging van de loonkost is precies wat de regering beloofde te vermijden. FEBIAC en het VBO vrezen ook voor ongewenste effecten. De belasting zal de leasingmarkt doen inkrimpen en leiden tot een verlies aan inkomsten uit BTW en BIV (Belasting op Inverkeersstelling). De omzet van automobielbedrijven zal dalen. De heffing zal ook leiden tot een lager bedrijfsresultaat voor alle Belgische ondernemingen.
