Zo’n 262 werknemers, 119 mannen en 143 vrouwen, vulden een online-vragenlijst in over hun beslissingsproces en burn-outpercentage. Ze werken ongeveer 40 uur per week en komen uit heel verschillende sectoren zoals de zakenwereld, het onderwijs en de gezondheidszorg.

Er werd hen gevraagd zich een bepaalde situatie in te beelden en op een schaal van 0 tot 10 aan te duiden welk van de twee mogelijke reacties zij zouden kiezen. De ene optie vertegenwoordigde meer risico dan de andere. Vervolgens moesten de deelnemers de waarschijnlijkheid van de gevolgen van het ‘worst-case scenario’ beoordelen.

Onder meer de volgende situatie wordt beschreven: u merkt dat uw collega vertrouwelijke informatie mee naar huis neemt zonder toestemming. U weet dat dit een zwaar misdrijf is en dat de mogelijkheid bestaat dat als deze diefstal ontdekt wordt, u zelf verdacht kan zijn.

Vervolgens wordt hen de mogelijkheid gegeven om het misdrijf al dan niet te melden aan een leidinggevende en op een schaal van 0 tot 10 (van onwaarschijnlijk tot heel waarschijnlijk) aan te duiden wat de kans is dat een leidinggevende de diefstal ontdekt. Ten slotte moeten ze op een schaal van 0 tot 10 aanduiden wat de gevolgen zouden zijn als de diefstal wordt ontdekt.

Door de beslissingen van de deelnemers te analyseren, bleek dat de mensen met een burn-out meer geneigd zijn om irrationele en spontane beslissingen te nemen. Maar het liefst stellen ze het nemen van beslissingen gewoon uit. De burn-out zorgde er ook voor dat de personen de ernst van de situatie telkens lager inschatten.

Gezien het belang van decision-making van de werknemers, niet enkel voor henzelf, maar ook voor het bedrijf, stijgt dus de noodzaak om de werkomgeving en -ervaring zo aangenaam mogelijk te maken. Dat moet een burn-out en de bijhorende irrationele beslissingen vermijden.

Bron: British Psychological Society (http://www.alphagalileo.org)