Strategisch management adviesbureau Booz Allen Hamilton concludeert een en ander uit zijn jaarlijks onderzoek onder de 2500 grootste beursgenoteerde ondernemingen ter wereld.
Meer dan de helft (54%) van de vertrokken topmanagers of ceo’s namen in 2006 onder bijzondere omstandigheden afscheid van hun onderneming. Een op drie hiervan vertrok vanwege tegenvallende resultaten of een conflict en een op vijf verdween wegens een fusie of overname. Wereldwijd hebben 357 ceo’s (14,3%) hun kantoor in 2006 verlaten, een kleine daling ten opzichte van het recordjaar 2005 (15,3%). Het ceo-verloop was ongeveer gelijk in Europa (15%), Noord Amerika (14,9%) en Japan (14,9%). Bijna een derde (32%) van de aftredende ceo’s werd gedwongen ontslag te nemen omwille van achterblijvende prestaties of een verschil van mening met het bestuur. Iets meer dan een op vijf (22%) van alle vertrekkende ceo’s ging weg om redenen gerelateerd aan fusies en overnames, wat overigens zowel een teken van succes als van ondermaats presteren kan zijn. In Europa steeg dit percentage het afgelopen jaar het hardst, tot bijna 30% van het totaal aantal ceo’s dat wegging.
Europa is de enige regio waar de gemiddelde bestuursperiode van de ceo is gedaald naar 5,7 jaar (wereldwijd gemiddelde 7,8 jaar). Voorts bereikte de leeftijd van de vertrekkende bestuurder een laagtepunt van 54,5 jaar, wat suggereert dat ceo’s in Europa nog steeds onder enorme druk staan. De raden van bestuur en commissarissen zijn minder tolerant geworden voor achterblijvende resultaten. Zij verwachten dat de nieuwe ceo hun belangen, maar ook die van investeerders en andere partijen behartigt. Daarnaast beseffen zij steeds meer dat ervaring als ceo geen garantie is voor toekomstig succes.
De manier waarop bedrijven een nieuwe topmanager selecteren is de voorbije negen jaar dan ook veranderd. Bedrijven zoeken steeds meer naar iemand die de specifieke agenda voor de toekomst kan realiseren. Resultaten van zijn strategie moeten op korte termijn zichtbaar zijn. Daarbij heeft hij te maken met mondiger geworden belanghebbenden zoals de raad van commissarissen, maar ook met huidige en potentiële aandeelhouders die de topbestuurder dicht op de huid zitten.
Het aanstellen van ceo’s van buiten de organisatie bereikte een hoogtepunt in 2003, maar daalde naar 18% in 2006. Wereldwijd groeide het aandeel van vertrekkende externe ceo’s naar 30%. De keuze voor een externe ceo leidt tot een sterke daling van de aandelenkoers, terwijl de keuze voor een interne topmanager juist een positieve impuls geeft. Volgens de onderzoekers investeren bedrijven meer in het kweken en opleiden van eigen talent omdat ze meer vertrouwen hebben in een ceo die uit de eigen gelederen komt.
