Dit zijn de richtlijnen van de World Health Organization.

• Zorg voor schone en hygiënische werkplekken door bureaus, tafels, toetsenborden, deurklinken en andere vaak aangeraakte oppervlaktes regelmatig schoon te maken met een desinfectiemiddel. Besmette oppervlakten zijn een van de meest voorkomende manieren om het COVID-19 door te geven.
• Roep medewerkers op regelmatig de handen te wassen met water en zeep.
• Promoot een goede hoest- en nieshygiëne: nies of hoest in een papieren zakdoek en gooi hem daarna weg in een vuilbak met deksel. Of nies of hoest tegen de arm en niet in de handen. Raak ook zo weinig mogelijk met de handen het gezicht, de mond of de neus aan.
• Medewerkers die ziek zijn, moeten thuisblijven, minstens tot een dag nadat de koorts is verdwenen. Bij een uitbraak moet iedereen die last heeft van een milde hoest en/of een lichte temperatuursverhoging heeft (37,3 graden of meer) thuisblijven of van thuis uit werken. Ook mensen die een pijnstiller (paracetemol, aspirine) nemen, bijvoorbeeld omdat ze hoofdpijn hebben, moeten thuisblijven of thuiswerken omdat dit eventuele symptomen kan maskeren.
• Promoot zoveel mogelijk thuiswerken of telewerken. Verplaatsingen met het openbaar vervoer en drukbezochte plaatsen moeten vermeden worden bij een uitbraak.
• Maak een plan en voorzie in een afgesloten ruimte voor het geval een medewerker of derde ziek wordt in de onderneming en er een vermoeden is van een COVID-19-infectie.
• Ontwikkel een plan om de continuïteit van de organisatie te verzekeren indien meer medewerkers, onderaannemers of leveranciers afwezig zijn of geen diensten kunnen leveren.
• Medewerkers die terugkeren uit een regio waar er een uitbraak is van het virus moeten gedurende 14 dagen bij zichzelf nagaan of ze geen symptomen ontwikkelen en tweemaal per dag hun temperatuur meten.

Ook het VBO somt een reeks aanbevelingen en maatregelen op.

• De werkgever heeft de verantwoordelijkheid de gezondheidsrisico’s te monitoren, te evalueren en desgevallend actie te ondernemen. Indien hij meent dat er besmettingsgevaar is, neemt hij best zo spoedig mogelijk contact op met de preventieadviseur-arbeidsarts.
• De werkgever kan niet beslissen om een werknemer in quarantaine te plaatsen. Deze bevoegdheid komt toe aan de overheid. Indien de werkgever de werknemer de toegang tot de arbeidsplaats wil ontzeggen, louter omdat hij op reis is geweest in een getroffen gebied, kan dit gezien worden als een eenzijdige wijziging van de arbeidsovereenkomst. Bovendien zal de werkgever het loon moeten doorbetalen.
• Enkel in het geval dat de werknemer symptomen vertoont, is het raadzaam hem zo spoedig mogelijk door te verwijzen naar de arbeidsarts. De werkgever heeft op dat moment de verantwoordelijkheid om besmetting in de onderneming te voorkomen. De arbeidsarts zal dan samen met de huisarts bekijken of er volgende stappen nodig zijn.

Tijdelijke werkloosheid

De Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening (RVA) en minister van Werk Nathalie Muylle hebben gemeld dat Belgische bedrijven die rekenen op toevoer uit de getroffen regio’s, een beroep kunnen doen op tijdelijke werkloosheid wegens overmacht indien ze het verband kunnen aantonen tussen het coronavirus en die overmacht.
De tijdelijke werkloosheid kan ook ingeroepen worden voor werknemers van bedrijven gevestigd in België die zijn gestrand in het buitenland of na terugkomst uit een besmette regio voor een bepaalde tijd in quarantaine worden geplaatst.

Het louter preventief weren van werknemers die terugkeren uit een verblijf uit het buitenland en die niet door de overheid onder quarantaine werden geplaatst, zal niet beschouwd worden als een overmachtssituatie. Het louter feit dat de werknemer terugkeert uit China, zonder dat er concrete aanwijzingen zijn van een besmettingsgevaar, kan niet ingeroepen worden om deze werknemer tijdelijk werkloos wegens overmacht te stellen. Dit geldt ook in het geval van terugkeer uit een ander gebied waar de ziekte zich verspreid heeft.

Indien een werknemer wordt gehospitaliseerd in het buitenland, valt dit niet onder tijdelijke werkloosheid, maar is de werknemer arbeidsongeschikt. In dit geval is de werkgever eraan gehouden het gewaarborgd loon te betalen volgens de geldende bepalingen. Als de ongeschiktheid langer dan een maand aanhoudt, valt de werknemer volledig onder de ziekteverzekering.