Dit is merkwaardig, omdat uit de rest van het onderzoek weinig elementen te halen zijn die als objectieve verklaring kunnen dienen. De onderzoekers vermoeden dan ook dat de huidige economische crisis de belangrijkste verklaring vormt voor deze daling in appreciatie.
Anno 2010 genieten werknemers meer van opleidingen in hun bedrijf dan zeven jaar geleden. 60 procent van de medewerkers heeft in de afgelopen twaalf maanden ten minste één opleiding gevolgd. In 2002 was dit slechts 39 procent. In de overgrote meerderheid van de gevallen worden opleidingen gevolgd die in het verlengde van de huidige functie liggen.
Er vinden nu ook veel meer beoordelings- en functioneringsgesprekken plaats. In 2003 meldden 44 procent van de respondenten dit soort gesprekken. Nu is dat opgelopen tot 67 procent. Ook bij 50-plussers is er veel meer sprake van dit soort gesprekken.
Opvallend is echter dat werknemers de beoordelings- en functioneringsgesprekken minder positief waarderen dan vroeger (van 7 naar 6,6).
Niet tevreden over flexibiliteit
Extralegale voordelen winnen nog aan belang. De meest favoriete extralegale voordelen zijn in volgorde van belangrijkheid de groepsverzekering/aanvullend pensioen, hospitalisatieverzekering, maaltijdcheques, kostenvergoeding en een auto van de zaak.
Er is een duidelijk verschil tussen gewenste voordelen en deze die effectief worden genoten. De grootste mismatch zit bij de auto van de zaak. 40 procent van de respondenten zou er graag één willen, maar slechts 20 procent heeft er effectief recht op.
Onrustwekkend is dat het minder goed gaat met het evenwicht tussen werk en privé. In 2003 gaven werknemers nog een score van 7,3 voor dit evenwicht. Nu is dit gedaald naar 6,8. Deze terugval doet zich bij alle statuten voor, maar is meer uitgesproken voor de hogere profielen.
Werknemers zijn overigens absoluut niet tevreden over de mogelijkheden inzake flexibiliteit op maat van de werknemer. De mogelijkheid inzake deeltijds te werken, glijdende uren, tijdskrediet en verlof zonder wedde halen allemaal een tevredenheidsscore van minder dan 6. Alleen ouderschapsverlof haalt een score van 7. Ook hier zijn de hoogste werknemersprofielen het meest kritisch.
Deze lage scores zijn verrassend, omdat de objectieve mogelijkheden tot meer flexibiliteit gemiddeld genomen sinds 2003 gestegen zijn. Het ziet er dan ook naar uit dat werknemers anno 2010 veeleisender zijn geworden. Misschien is dit een gevolg van de groeiende werkdruk.
