Volgens de auteurs van het ESB-artikel, Annemarie Nelen en Andries de Grip, zijn deze bevindingen zorgwekkend vanwege het grote aandeel deeltijdwerkers in de Nederlandse beroepsbevolking en de remmende werking op de kenniseconomie.
In de enquête werd gevraagd hoeveel trainingen en cursussen men de afgelopen twee jaar heeft gevolgd en hoeveel werktijd er werd besteed aan leerzame werkzaamheden (informeel leren). Deze gegevens werden afgezet tegen persoonskenmerken (‘hoe graag leert u nieuwe dingen’ en ‘hoe duidelijk is uw beeld van uw verdere loopbaan’) en werkgerelateerde kenmerken (personeelsontwikkelingsbeleid en bereidheid van werkgevers om te investeren in menselijk kapitaal).
Vaststelling
Ongeveer 45 procent van de deeltijders heeft een of meer cursussen of trainingen gevolgd, tegen 57 procent van de voltijders. Beide groepen besteden een even groot deel van hun tijd aan informeel leren, dus de kwaliteit van werk verschilt niet wezenlijk. Toch besteden deeltijders daardoor per week minder tijd (in uren) aan informeel leren.
Voor voltijds personeel blijkt het personeelsbeleid van de werkgever de grootste drijfveer te zijn, terwijl bij de deeltijders psychologische kenmerken bepalend zijn voor het al dan niet volgen van cursussen. Hoewel leermotivatie ook bij voltijders een positief effect heeft op de trainingsdeelname, is het effect voor hen drie keer kleiner. Wanneer deeltijders een beter beeld hebben van hun verdere loopbaan, besteden zij ook meer tijd aan informeel leren.
Verklaring
De verklaring voor deze bevindingen is volgens de auteurs te vinden in de theorie van het menselijk kapitaal. Zowel voor de werkgever als voor de werknemer zijn de opbrengsten groter als men in voltijders investeert: het aantal uren dat de geleerde kennis productief wordt ingezet, is immers groter én een hoger uurloon levert meer op naarmate men meer uren werkt.
Bron: Persbericht ROA
