Volgens organisatieadviseur, filosofe en docent Bedrijfsethiek Suzan Langenberg is kritiek het levenselixer van een organisatie met een ‘onthullende werking’. Veel bedrijven beschouwen kritiek echter vaak (ten onrechte) als bedreigend en slecht voor het imago. Daarom worden dissidente geluiden ‘gesmoord’ door ze te verbieden of te ontkennen, terwijl het volgens Langenberg interessanter zou zijn de gekritiseerde thema’s in het maatschappelijke debat ter sprake te brengen: “Benut de kritische bevindingen van werknemers op alle niveaus in een organisatie. Maak gebruik van observaties, contacten en netwerken van medewerkers. Geef ze de nodige vrije regelruimte en luister naar hun kritiek.”
Een van Langenbergs stellingen: “De perfecte bedrijfsvoering van de ‘ovenbouwers van Auschwitz’ is het bewijs dat gehoorzaamheid aan een systeem dodelijk ‘werkt’ en dat het (be)oefenen van morele oordeelsvorming in een organisatie levensnoodzakelijk is.”
Uiteraard is deze stelling metaforisch bedoeld en wijst Langenberg er hiermee op dat zelfstandige, mondige en moreel bewuste medewerkers het verschil kunnen maken. Een organisatie brengt tegenstellingen samen, en iedereen die er deel van uitmaakt, krijgt daarmee te maken.
Een van Langenbergs stellingen: “De perfecte bedrijfsvoering van de ‘ovenbouwers van Auschwitz’ is het bewijs dat gehoorzaamheid aan een systeem dodelijk ‘werkt’ en dat het (be)oefenen van morele oordeelsvorming in een organisatie levensnoodzakelijk is.”
Uiteraard is deze stelling metaforisch bedoeld en wijst Langenberg er hiermee op dat zelfstandige, mondige en moreel bewuste medewerkers het verschil kunnen maken. Een organisatie brengt tegenstellingen samen, en iedereen die er deel van uitmaakt, krijgt daarmee te maken.
Bron: Radboud Universiteit Nijmegen.
