De feiten die aan de basis liggen van dit geschil gaan over een werknemer (zetelend als plaatsvervangend lid in het CPBW van de onderneming) die zijn vakantie doorbracht in Latijns-Amerika. Aan het einde van zijn vakantieperiode mailde hij zijn werkgever een Spaanstalig medisch attest afgeleverd door een kinesiste van een plaatselijk ziekenhuis, dat stelde dat de werknemer 45 dagen moest rusten en niet in staat was om te reizen. De werkgever had bedenkingen bij enkele vormelijke details op het attest en besloot het ziekenhuis te contacteren om de echtheid van het geschrift te controleren.

Het ziekenhuis liet weten dat de naam van de werknemer, noch enige andere persoonlijke gegevens teruggevonden konden worden in hun registers. Bovendien werd aangegeven dat de persoon die het attest ondertekende niet verbonden was aan het ziekenhuis en dat het attest niet overeenstemde met het model dat door hen gebruikt wordt. Het ziekenhuis besloot dat het attest niet geldig was.

De werkgever confronteerde de werknemer met deze bevindingen bij zijn terugkomst. Deze kwam aandraven met kwestieuze verklaringen en weigerde het origineel attest voor te leggen terwijl daar uitdrukkelijk naar gevraagd werd. Nadat de werknemer de kans had gekregen zich te verantwoorden maar geen plausibele uitleg kon verschaffen, besloot de werkgever de procedure tot ontslag van een personeelsafgevaardigde te starten en maakte hij de zaak aanhangig bij de arbeidsrechtbank.

De arbeidsrechtbank aanvaardde de feiten als dringende reden. Zij hechtte daarbij belang aan de hoedanigheid van de werknemer als personeelsafgevaardigde, aan de omstandigheid dat hij onsamenhangende, zelfs tegengestelde verklaringen gaf en dat hij geen enkel bewijs kon voorleggen van zijn weergave van de feiten. Daarnaast werd mee in overweging genomen dat de werknemer onlangs nog op de vingers werd getikt voor het niet respecteren van de regels inzake rechtvaardiging van afwezigheid. Volledigheidshalve benadrukte de rechtbank dat een geneeskundig attest van een kinesist niet aangewend kan worden om een afwezigheid wegens arbeidsongeschiktheid te rechtvaardigen.

De arbeidsrechtbank oordeelde dat het voorleggen van een frauduleus medisch getuigschrift elke verdere professionele samenwerking onmiddellijk en definitief onmogelijk maakt en preciseerde zelfs dat een werknemer poogt een vals geneeskundig attest te verkrijgen, volstaat om de werknemer te ontslaan om dringende reden omdat dit het vertrouwen tussen de partijen schendt.

De werkgever moet goed begrijpen dat in dit specifiek geval het frauduleuze karakter en het gebrek aan een aannemelijke verklaring voor de gebeurtenissen de doorslag heeft gegeven. Een niet-gerechtvaardigde (kortstondige) afwezigheid of zelfs een verdacht ziekteverzuim is op zichzelf immers volgens gangbare rechtspraak niet voldoende om een werknemer te ontslaan om dringende reden. Dit vonnis is definitief.

Arbeidsrechtbank Gent, afdeling Sint-Niklaas 2 juni 2019, AR 19/374/A, onuitg.