En amper een paar dagen later was het weer ‘business as usual’, met Steve Stevaert (sp.a) als gezelligheidsdier, compleet met Limburgse vlaai. Over alles werd nog gesproken, behalve over het gevoel van beklemming dat steeds meer mensen in de greep heeft. Sinds een joodse jongen vlakbij school werd neergestoken door een vijftiental ‘vrijheidsstrijders’, hoeft men ons overigens niet meer te komen vertellen dat dit een ‘subjectief gevoel’ is, geboren uit de ‘verzuring’ in ons eigen hoofd. Een messteek in de longen kan verbluffend objectief zijn.
Meest ontgoochelend was voor mij nog een interview dat in het weekblad Humo verscheen, met de eeuwig lucide Louis Tobback (sp.a). Nooit verlegen voor een goede boetepreek, verklaarde de burgemeester van Leuven: “Wat zegt Links tegen de mensen uit de achterstandsbuurten? ‘Ge zijt racisten (..). We willen u niet meer horen!’ De mensen pikken die hoge woorden niet meer, zeker niet van een politiek-correcte club die zelf helemaal geen last heeft van die samenlevingsproblemen.” Maar over het vreemdelingenstemrecht beweert de verlichte despoot in hetzelfde interview: “Waarom heeft Karel De Gucht de tenoren van de andere regeringspartijen niet discreet in vertrouwen genomen om dat stemrecht ergens ‘overnight’ goed te keuren, met een minimum aan schade voor zijn partij?”
Anders gezegd: doe of je naar ‘de mensen’ luistert, maar doe ondertussen vooral je zin. En drijf stoemelings de agenda erdoor van precies die politiek-correcte club waarvan de hoge woorden – steeds volgens Tobback – door ‘de mensen’ niet meer ‘gepikt worden’. Nog een stap verder: waarom zou men dit domme volkje niet gewoon maar afschaffen en vervangen door een ander volk? Via een versnelde naturalisatie bijvoorbeeld? Of via ongebreideld stemrecht, zelfs voor wie het stemrecht helemaal niet wil, zelfs voor wie het principe zelf van het stemrecht afwijst?
Dat is inderdaad de contradictie waarin het politiek correcte denken de klassieke politici heeft gevoerd. Door het ‘eigen volk’ met alle zonden van Israël te beladen, werd de deur wagenwijd opengezet voor een cultuur die er haast openlijk voor uitkomt dat hij de democratische principes niet onderschrijven kan. (Wat niet wil zeggen dat die mensen dat individueel niet doen – de ‘vrijheidsstrijders’ in hun rangen zijn gelukkig beperkt in aantal). De intellectueel ziet die bedreiging niet, omdat hij die niet wil zien. De man in de straat voelt haar in het dagelijkse leven wel aan.
Dat alles heeft als gevolg dat die krachten de wind in de zeilen krijgen die tegenover het neotribalisme van wahhabitische imams het laattribalisme plaatsen van het ‘eigen volk eerst’. En dan raakt de intelligentsia in paniek. Met als gevolg dat de grootste partij van Vlaanderen het risico loopt verboden te worden, als het FIS in Algerië toen dat de verkiezingen won. We kunnen daarom nu al voorspellen dat Filip De Winter op de volgende verkiezingsavond nog triomfantelijker zal lachen. Steve Stevaert zal er dan tegen protesteren dat iedereen praat over één partij die ocharme maar één derde van de stemmen heeft behaald. De dag erna zal Steve met Limburgse vlaai komen aanzetten om leuke dingen af te spreken voor ‘de mensen’.
