De ene rekruteerder kan er voor terugdeinzen een sollicitant aan te werven wiens linkerarm bijna volledig bedekt is met tattoos. Hij associeert tattoos immers met rebellie of zelfs onverantwoordelijk en onbetrouwbaar. Zijn collega rekruteerder associeert tattoos dan weer met creativiteit, progressief en wellicht iemand die zich kan inleven in de leefwereld van jonge klanten. De reactie van werkgevers op sollicitanten met een tattoo kan dus alle kanten uitgaan.
Ook de wetenschap kan geen eenduidig antwoord geven. Recent onderzoek aan de University of Miami en de University of Western Australia toont aan dat het al dan niet dragen van een tattoo geen invloed heeft op de kans aangeworven te worden. Al betekent dit niet dat er in individuele gevallen geen sprake kan zijn van discriminatie. Ook het soort tattoo, de kwaliteit ervan en de plaats op het lichaam kunnen een invloed hebben op de beslissing de betrokkene al dan niet aan te werven. Niettemin wijzen de resultaten van het onderzoek er niet op dat er sprake is van systematische discriminatie van werknemers met een tattoo.
Onderzoek aan de Colorado State University en California State University toont echter het tegenovergestelde. Sollicitanten met opvallende tattoos hadden significant minder kans aangeworven te worden. Zij werden ook als minder competent en betrokken gezien in vergelijking met sollicitanten zonder tattoos of piercings. Sollicitanten met een kleine of discrete tattoo krijgen een lager startsalaris aangeboden dan sollicitanten zonder tattoos of piercings.
“Terwijl tattoos vroeger vooral geassocieerd werden met marginale groepen zoals gangsters, gevangenen en bikers, is dat vandaag niet meer zo. Toch worden tattoos en piercings onbewust nog vaak geassocieerd met clichés zoals impulsiviteit, rebellie en onbetrouwbaarheid. En de neiging om terug te vallen op dergelijke stereotyperingen is groot als er voor het overige weinig informatie beschikbaar is over deze persoon. Dat is vaak het geval tijdens een sollicitatieproces”, verklaren de onderzoekers.
Bron: shrm.org
