Dat blijkt uit een onderzoek van HR-dienstverlener Securex. Bijna 9 op de 10 van de werknemers die kunnen kiezen waar ze werken, voelen zich in staat lang actief te blijven op de arbeidsmarkt (86% vs. 74% van hen die minder keuze heeft om plaatsonafhankelijk te werken) en 8 op de 10 willen ook zo lang mogelijk actief blijven (81% vs. 71%).

Hetzelfde geldt voor werknemers die kunnen kiezen wanneer ze werken: 86% van hen denkt lang actief te kunnen zijn tegenover 74% die niet kunnen kiezen wanneer ze werken. Bovendien willen werknemers die tijdsonafhankelijk kunnen werken ook langer actief blijven op de arbeidsmarkt (79% vs. 72%).

Opvallend is dat langer willen en kunnen werken beïnvloed wordt door de leeftijd en het statuut van de werknemer, maar kunnen kiezen wanneer en waar men werkt, heeft een nog groter effect.

Minderheid
Toch heeft meer dan de helft (56%) van de werknemers weinig tot geen flexibiliteit in waar of wanneer ze werken. 30% kan kiezen waar ze werken en 31% kan kiezen wanneer ze werken. Amper 17% heeft een zeg in waar én wanneer ze werken.

30% van de werknemers zegt te kunnen kiezen waar hij werkt.

• Mannen (33%) kunnen vaker kiezen dan vrouwen (27%)
• 50-plussers kunnen minder vaak kiezen waar ze werken dan jongere werknemers (25% vs. 32%).
• Kaderleden zijn ook vrijer dan bedienden en arbeiders (47% vs. 29%).
• 35% van de leidinggevenden kan kiezen waar ze werken, tegenover 28% van de niet-leidinggevenden.

31% kan kiezen wanneer hij werkt.

• Hoger opgeleiden kunnen meer tijdsonafhankelijk werken dan lager opgeleiden (36% vs. 24%).
• Kaderleden kunnen meer tijdsonafhankelijk werken dan bedienden en bedienden meer dan arbeiders (52% vs. 32% vs. 21%). De veranderingen n.a.v. het eenheidstatuut van dit jaar hebben enkel betrekking op de opzegtermijnen en de carensdag. Er bestaan dus nog andere verschillen tussen deze twee statuten, en bedienden en arbeiders bestaan nog…
• Er zijn geen verschillen op basis van het werkregime, de leeftijd, de anciënniteit, het geslacht van de werknemer en het al dan niet uitoefenen van een leidinggevende functie.

17% van de Belgische werknemers zegt dat ze zowel kunnen kiezen waar als wanneer ze werken, vooral mannen, werknemers onder de 50 jaar en hoger opgeleiden.

De grootte van de organisatie bepaalt niet of werknemers kunnen flexwerken. De ligging van de organisatie en de sector bepalen wel de flexibiliteit over de werkuren, maar niet over de werkplaats. Zo laten kantoren in Waals-Brabant en de IT- en dienstensector de grootste vrijheid in het kiezen van de werkuren.

Effecten flexwerk op bedrijf
Het onderzoek toont ook aan dat de organisaties die flexibele werkuren aanbieden, innovatiever zijn. Ze rapporteren een betere marktpositie dan hun concurrenten, maar alleen als de cultuur werknemergericht is. Ze rapporteren ook een hogere winst op voorwaarde dat er meer vrouwelijke dan mannelijke werknemers tewerkgesteld zijn. In organisaties met een weinig bureaucratische cultuur die flexibele uren aanbieden, zijn medewerkers over het algemeen meer tevreden.

Ook organisaties die hun werknemers telewerk aanbieden, rapporteren een betere marktprestatie en zijn innovatiever. Opvallend is dat deze effecten er alleen zijn als er een hoger percentage vrouwen werkt in de organisatie. Vooral grote bedrijven merken een hogere winst als ze telewerken toelaten. Telewerken zorgt daarnaast ook voor een hogere werknemerstevredenheid los van andere bedrijfskenmerken.

De werknemers die flexibel kunnen werken, rapporteren minder stress, minder fysieke klachten, meer plezier op het werk, meer motivatie en ze zijn minder geneigd om hun werkgever te verlaten.

De positieve effecten op organisatieniveau zijn een onmiddellijk gevolg van de effecten die plaats- en tijdsonafhankelijk werken met zich meebrengen voor de individuele werknemer.