Op een doordeweekse avond vond een vriendschappelijke voetbalwedstrijd plaats tussen de werknemers van twee concurrerende ondernemingen. De managing director van de Europese tak van een van beide ondernemingen woonde de wedstrijd bij als toeschouwer. Hij ging nogal hard op in het spel. Blijkbaar ergerde hij zich aan de prestatie van zijn eigen ploeg. Hij werd verbaal agressief en schreeuwde allerlei zaken van langs de zijlijn. Omstaanders getuigden dat het geroep van de managing director steeds “harder, negatiever en persoonlijker” werd.

Tijdens een drinkpauze in de tweede helft van de wedstrijd, stonden de spelers in een kring te overleggen over de tactiek voor het laatste deel van de wedstrijd. De managing director kwam hier ongevraagd bijstaan en nam op een verbaal agressieve manier meteen het woord. Naast allerhande aanwijzingen, verweet hij de spelers niet goed te spelen, onvoldoende te lopen enz.

Tijdens zijn betoog gaf hij – naar eigen zeggen – enkele bemoedigende tikjes in het aangezicht van een van de spelers.

De speler in kwestie percipieerde deze tikjes echter als harde klappen, wat ook werd bevestigd door de ploegmaats. De speler diende dan ook de daaropvolgende dag een klacht in tegen de managing director.

Na een intern onderzoek besliste de werkgever de managing director te ontslaan om dringende reden. De managing director kon zich echter niet verzoenen met deze beslissing en vocht zijn ontslag aan in eerste instantie voor de arbeidsrechtbank en na in het ongelijk te zijn gesteld, voor het Arbeidshof van Brussel.

Bij de beoordeling van de gegrondheid van het ontslag om dringende reden, stelde het Arbeidshof dat, ongeacht de discussie over het verschil tussen een tik en een slag, de managing director onmiskenbaar de fysieke integriteit van een ondergeschikte tijdens een publieke manifestatie had geschonden. De concrete omstandigheden waarin deze feiten plaatsvonden, namelijk een vriendschappelijke voetbalwedstrijd waarin de gemoederen al eens kunnen oplopen, konden niet als verzachtende omstandigheden in aanmerking worden genomen. Bovendien aarzelde de managing director niet dreigementen te uiten ten aanzien van de getuigen die de versie van de speler bevestigden en die volgens hem zijn imago besmeurden. Bijgevolg oordeelde het Arbeidshof dat de managing director terecht werd ontslagen om dringende reden.

Uit dit arrest kan worden onthouden dat ook feiten die zich afspelen in een niet-professionele context kunnen leiden tot een ontslag om dringende reden.

Arbh. Brussel, 3e Nederlandstalige Kamer, 18 juni 2019