Ondertussen in België
In België is er sinds vorig jaar eveneens een stijging, meldt het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen, al is de trend moeilijker te onderscheiden, onder meer door de versnipperde melding van klachten. Of de crisis de toestand verergert, kan Patrick Verraes van het instituut niet bevestigen.
“Maar de klachten die wij krijgen, vormen maar het topje van de ijsberg, want ook andere organisaties zijn ervoor bevoegd. Bovendien durven veel vrouwen niet doorgaan met een klacht, omdat ze denken dat het niets oplevert of omdat ze het normaal vinden dat ze anders behandeld worden omdat ze zwanger zijn. Maar men mag niet discrimineren op basis van geslacht of zwangerschap.”
Verraes meent dat er voldoende wettelijke instrumenten zijn en pleit voor meer sensibilisering, bij werknemers én werkgevers.
Zwakke wetgeving?
Zwangere of pas bevallen vrouwen zijn inderdaad wel wettelijk beschermd, maar men ontslaat hen na die beschermingsperiode. Toch kan een werkgever, die op die manier de wet omzeilt, aangeklaagd worden. Bijvoorbeeld als blijkt dat de werkgever de ontslagbeslissing al tijdens de beschermingsperiode heeft genomen.
Toch ijvert Gitta Vanpeborgh, genderverantwoordelijke van het ABVV, voor een sterkere wetgeving. “Men focust vaak op het feit dat vooral mannen en jongeren getroffen worden in deze crisis, omdat veel ontslagen in de zware industrie vallen. Maar vrouwen worden op een andere manier getroffen: ze worden niet aangeworven omdat ze zwanger zijn, of ze worden onder druk gezet hun tijdskrediet op te nemen”, zegt Vanpeborgh. “De wetgeving is veel te zwak. De wettelijke bescherming tegen ontslag zou moeten uitgebreid worden tot na de moederschapsrust en de sanctie voor werkgevers die in de fout gaan zou moeten verhogen.”
Bron: De Standaard
