Ja, Ton Korver en Karin Potting hebben 200% gelijk. Het gold al in de twintigste eeuw dat werkzekerheid kon bevorderd worden door te blijven leren. Baanzekerheid maakt dat mensen niet meer gedreven zijn in het bereiken van hun doelen – ze blijven te veel hetzelfde doen en zitten te veel vast in dezelfde patronen. Niemand heeft al bewezen dat bedrijven waar mensen 40 jaar blijven werken, meer winst maken.
En ja, het zou fijn zijn als het allemaal wat meer bespreekbaar is, en dat werkgever en werknemer wat meer begrip voor elkaar hebben en afspraken kunnen maken rond opzegtermijnen en niet naar de rechtbank stappen om het onderste uit de kan te halen rond werkwisselingen.
Toch zullen welopgeleide werknemers altijd werk hebben en dat is goed voor de economie. Noem het maatschappelijke verantwoordelijkheid of bijdragen aan de economie: het is ondenkbaar dat we anno 2013 nog redeneren dat investeren in je werknemers weggegooid geld is, omdat ze dan een meerwaarde krijgen voor de concurrentie. Dat is tunneldenken en kortzichtig. Zo’n denken houdt geen rekening met het algemeen belang. Hoe beter je je werknemers opleidt, hoe meer je als bedrijf een meerwaarde in je bedrijf creëert, ook al is dat dan niet voor altijd.
Te weinig op elkaar afgestemd
Tegelijkertijd is het ook de verantwoordelijkheid van elk individu om aan zichzelf te werken, om bewust om te gaan met zijn talenten en potentieel. Hierin zijn individu en bedrijf nog te weinig op elkaar afgestemd. Zolang mensen hun talenten niet ten volle inzetten, blijven ze zichzelf saboteren en kunnen ze moeilijk toegeven dat ze ook zelf een bijdrage te leveren hebben.
Mens en bedrijf zouden hier beter hand in hand gaan. Vaak willen mensen ook wel vrije dagen inleveren om zich bij te scholen. Als een bedrijf geen budget voorziet voor bijscholing en werkprocessen niet als leerprocessen ziet, blijft de mentaliteit van ‘altijd meer winst willen maken ten koste van de werknemer’ gelden. Ondernemen is een proces waarin werkgever en werknemer een gezamenlijk belang hebben en dat is de creatieve spanning waarbinnen werkzekerheid een plaats heeft.
