Werknemers zijn niet enkel te paaien met geld. Ze moeten mogelijkheden krijgen om hun tijd flexibeler in te delen of om werk en privéleven beter te combineren. Dat was het tot nu toe vaak gehoorde argument om niet-materiële voordelen voorop te stellen. Maar dat argument verdwijnt door het koopkrachtverlies.
“Toch was het een juist verhaal, maar de balans schoot te eenzijdig in die richting door”, zegt Mark Elchardus aan de Vlaamse zakenkrant De Tijd. “Het klopt dat je goede mensen niet houdt met geld alleen. Geluk werd een element in de bedrijfsvoering. Maar de nadruk kwam te sterk te liggen op niet-materiële voordelen.”
Blijkbaar zijn we als het er op aan komt, geneigd om geld te verkiezen boven tijd. “We deden onlangs een analyse in Vlaanderen”, vertelt Elchardus. “Daaruit bleek dat mensen die tevreden zijn met hun inkomen, maar die klagen over te weinig tijd, toch gelukkiger zijn dan mensen die ontevreden zijn met hun inkomen, maar wel tevreden over hun tijd.”
Volgens Elchardus strookt dit met de algemene tendens in de samenleving. “Sinds de industriële revolutie is de productiviteit fenomenaal verhoogd. Wij hebben dat meer vertaald in een verhoging van de consumptie dan in meer vrije tijd. We zijn niet tien keer minder gaan werken. De samenleving kiest niet voor tijd, al is kiezen niet het juiste woord omdat het niet zo bewust gebeurt.”
Toch bestaat er een groep die kiest voor tijd in plaats van geld, maar dat zijn doorgaans mensen die het materieel behoorlijk voor elkaar hebben. Volgens Elchardus toont dit de groeiende ongelijkheid in onze samenleving aan.
Bron: De Tijd
