Sinds de uitbraak van corona zegt een op vijf werknemers zich minder goed en positief te voelen over zijn werk. Bijna een op drie ondervindt meer stress en een kleine een op vijf merkt een verslechtering in de relatie met zijn collega’s en de managementstijl. Veel werkende Belgen zijn op zoek zijn naar een nieuwe werkgever. Dat is opmerkelijk omdat de arbeidsmobiliteit normaal gezien in crisistijden daalt.
Dit blijkt uit een onderzoek van professor Anja Van den Broeck (KU Leuven Onderzoekseenheid Work and Organisation Studies) in opdracht van HR-dienstverlener Tempo-Team.
De belangrijkste drijver van werknemers om van job te veranderen of voor hun werkgever te kiezen is naar eigen zeggen het loon (44 procent). Deze motivator wordt gevolgd door werkzekerheid (42 procent), jobinhoud en werk-privébalans (beide 39 procent).
In tegenstelling tot wat werknemers en werkgevers denken, blijkt uit het onderzoek van Van den Broeck dat niet loon en werkzekerheid de beste garantie bieden voor optimaal functionerende werknemers, maar wel de jobinhoud.
Een opvallend inzicht is dat jobinhoud een impact heeft op zowat alle aspecten die er voor werknemers en werkgevers toe doen: engagement, werkplezier, mentaal en fysiek welzijn, prestaties, motivatie en retentie. Opvallend meer dan werkzekerheid, werk-privébalans, collega’s, management, opleidingen en loon. Dat laatste blijkt enkel een impact te hebben op retentie.
“Een boeiende jobinhoud is dominant bepalend voor heel wat aspecten die werk voor werknemers aantrekkelijk maken, zoals werkplezier, engagement, prestaties, motivatie en loyaliteit. Bovendien zorgt een boeiende jobinhoud voor minder absenteïsme. Er is dus een kloof tussen de wens van werknemers en werkgevers (hoog loon, veel werkzekerheid) en de werkelijkheid (boeiende jobinhoud). De impact van een boeiende jobinhoud wordt dus ten onrechte door iedereen onderschat”, licht Anja Van den Broeck toe.
Bron: Tempo-Team. De resultaten zijn gebaseerd op een online-enquête van een representatieve steekproef van 2.506 werknemers en 269 werkgevers in België, representatief op het vlak van taal, geslacht en leeftijd met een maximale foutmarge van 1,86 procent. Ook in Nederland werden 2.499 werknemers en 402 werkgevers ondervraagd.
