Op 11 december 2016 werd de Handhavingsrichtlijn (Richtlijn 2014/67/EU) omgezet in het Belgisch recht via de wet van 11 december 2016, houdende diverse bepalingen inzake detachering van werknemers. De Handhavingsrichtlijn heeft tot doel de toepassing te verzekeren en te versterken van de welbekende Detacheringsrichtlijn 96/71/EG, die op haar beurt de ‘harde kern’ van minimumnormen vastlegt die bij het detacheren van werknemers binnen de EER (*) of Zwitserland moet worden nageleefd.

Een aantal van de bepalingen die met deze wet werden ingevoerd, hadden betrekking op de grensoverschrijdende kennisgeving en, tenuitvoerlegging van administratieve sancties en boetes. In dit artikel gaan we kort in op deze bepalingen.

Kennisgeving administratieve geldboetes

Het systeem heeft betrekking op administratieve geldboetes die worden opgelegd wegens het niet-respecteren van de detacheringsregels. Voor België is de Directie van de Administratieve Geldboeten van de FOD WASO bevoegd voor de kennisgeving van dergelijke administratieve geldboeten. De uitwisseling van gegevens gebeurt via het IMI-systeem (het ‘informatiesysteem voor de interne markt’), waarbij administraties van lidstaten op een zeer eenvoudige manier informatie kunnen uitwisselen door gebruik te maken van vertaalde vragen en antwoorden.

Voor administratieve geldboetes die worden opgelegd door de Belgische administratie aan een buitenlandse dienstverrichter, die niet conform de normale procedure ter kennis kan worden gebracht (per aangetekende brief), kan de Directie van de Administratieve Geldboeten van de FOD WASO de buitenlandse administratie verzoeken tot kennisgeving over te gaan.

Het systeem werkt ook in de omgekeerde richting: de Directie van de Administratieve Geldboeten van de FOD WASO kan door een buitenlandse administratie worden verzocht om een geldboete die werd opgelegd aan een Belgische dienstverrichter ter kennis te brengen van deze dienstverrichter.
Bij een volledige aanvraag dient de FOD over te gaan tot kennisgeving binnen één maand na ontvangst van het verzoek. Het gevolg van dergelijke kennisgeving is dat de beslissing ‘uitvoerbare kracht’ verkrijgt, met name wordt zij geacht dezelfde effecten te ressorteren alsof zij door de administratie van de verzoekende lidstaat zelf was gedaan.

Inning administratieve geldboetes

Maar het nieuwe systeem beperkt zich niet tot een loutere kennisgeving. Ook de inning van administratieve geldboetes die worden opgelegd wegens het niet-naleven van de detacheringsregels, wordt gefaciliteerd. Wat de inning van administratieve geldboetes betreft, wordt de FOD Financiën bevoegd voor België.

De FOD Financiën kan een verzoek richten tot de buitenlandse administratie voor de inning van een aan een buitenlandse dienstverrichter opgelegde administratieve geldboete. Dergelijk verzoek kan enkel worden gericht indien:

• De geldboete werd opgelegd conform het Sociaal Strafwetboek.
• Er kan geen beroep meer tegen worden ingesteld.
• De inning kan niet via de gebruikelijke procedures gebeuren.

Ook hier werkt het systeem in de omgekeerde richting: de FOD Financiën kan door een buitenlandse administratie verzocht worden om een in het buitenland opgelegde administratieve sanctie in te vorderen bij een in België gevestigde dienstverrichter. De boete moet daarbij minstens 350 euro bedragen en moet eveneens zijn opgelegd conform de buitenlandse wetgeving wegens de niet-naleving van de detacheringsregels, waartegen geen beroep meer kan worden ingesteld en die niet volgens de gebruikelijke procedures in het buitenland kan worden geïnd. De kennisgeving van de invordering moet gebeuren binnen één maand na ontvangst van het verzoek door de buitenlandse administratie.

De opbrengst van dergelijke inning gaat naar de lidstaat waar de administratieve geldboete werd geïnd (en dus niet naar de lidstaat waar de administratieve geldboete werd opgelegd). Dit zal ongetwijfeld een extra instrument vormen voor een betere handhaving van de detacheringregels.

(*) EER staat voor de Europese Economische Ruimte. Daartoe behoren alle 28 lidstaten van de Europese Unie, aangevuld met Liechtenstein, IJsland en Noorwegen.

Auteur: Dries Faingnaert (Claeys & Engels)