Dat concludeerde de Britse statisticus Francis Galton al 100 jaar geleden. Op een markt konden mensen het gewicht van een os raden. Zowel experts als leken waagden een gokje. Galton bestudeerde de 800 antwoorden en zag dat zelfs experts niet echt in de buurt kwamen van het feitelijke gewicht. Het gemiddelde van alle antwoorden echter leverde slechts 1 pond verschil op met het juiste antwoord.
Ook in latere experimenten werd steeds geconcludeerd dat de groep het beter doet dan het individu. Dat komt doordat iedereen anders naar een probleem kijkt. Door deze perspectieven te bundelen, vermindert het risico dat een besluit op slechts één interpretatie berust.
Implicaties voor werving en selectie
De auteurs Kate Glazebrook, Theo Fellgett en Janna Ter Meer beschrijven de implicaties van deze bevindingen voor de selectie van medewerkers.
Er wordt veel geld besteed aan het aantrekken van de juiste medewerkers. Toch worden veel beslissingen tijdens het selectieproces genomen op basis van een buikgevoel of gebaseerd op een eerste indruk. Daardoor worden niet bepaald altijd de beste mensen aangeworven. Bovendien zijn teams dan minder divers van samenstelling. En diversiteit blijkt een basisingrediënt voor succes. Door een groep mensen te laten beslissen over het aanwerven van personen, kunnen deze negatieve effecten afgezwakt worden. Maar hoe groot moet die groep dan juist zijn?
Optimale groepsomvang
Uit diverse experimenten en analyses blijkt dat uit hoe meer personen een groep bestaat, hoe groter de kans is dat de beste kandidaat geselecteerd wordt. Als er een groot verschil zit tussen de beste en de tweede beste kandidaat, is er een kans van 16 procent dat een enkele rekruteerder de verkeerde kandidaat kiest. Bij drie recruiters daalt deze kans naar 6 procent en bij vijf recruiters is deze kans nihil.
Als er relatief weinig verschil zit tussen kandidaten kan, als de selectie wordt overgelaten aan één rekruteerder, men even goed het lot laten beslissen. Bij vier recruiters is de kans daarentegen slechts 30 procent dat niet de beste kandidaat wordt uitgekozen.
Evenwicht tussen perspectief en productiviteit
De onderzoekers concludeerden na enkele tests dat drie personen het optimale aantal recruiters is. Bij drie is er een balans tussen een additioneel perspectief en het verlies van productiviteit door nog een vierde persoon bij de selectie te betrekken. Als er grote verschillen van inzicht zijn bij de drie oorspronkelijke rekruteerders of als enkele kandidaten van gelijk niveau zijn, kan alsnog de hulp van een vierde (en vijfde) persoon ingeroepen worden.
Bron: The Behavioural Insights Team (behaviouralinsights.co.uk)
