Het verkrijgen van een beroepskaart is niet vanzelfsprekend: de procedure duurt lang (soms drie tot zes maanden) en er wordt nauwgezet en strikt geëvalueerd of de zelfstandige voldoet aan de vooropgestelde voorwaarden. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld de aanvraag voor een arbeidskaart B: indien een werknemer met een bachelordiploma voldoende verdient en de nodige documenten voor de aanvraag van een arbeidskaart B voor hooggeschoold personeel kan voorleggen, kan deze doorgaans al na vier weken worden toegekend.

Aanvraag beroepskaart

Voor de aanvraag van de beroepskaart voor de zelfstandige worden drie criteria geverifieerd door de bevoegde gewestelijke overheid:

• Het verblijfsrecht van de zelfstandige. Indien de zelfstandige nog niet over een verblijfsrecht van meer dan drie maanden beschikt, moet hij een visum van type D aanvragen bij de Belgische ambassade van zijn land van oorsprong.
• De naleving van de reglementaire verplichtingen voor zijn activiteit (bijvoorbeeld voldoende kennis van bedrijfsbeheer).
• De meerwaarde van het project voor het betrokken gewest. Deze meerwaarde kan bestaan uit nuttige investeringen, het scheppen van werkgelegenheid, het bevorderen van export, de economische weerslag voor ondernemingen, het innovatieve of gespecialiseerde karakter van de activiteit. De meerwaarde kan ook bekeken worden vanuit sociaal, cultureel, artistiek of sportief nut.

Uitzonderingen

Vanzelfsprekend is een dergelijke tijdrovende en onzekere procedure bijzonder onpraktisch, bijvoorbeeld indien u gedurende één week vergaderingen belegt met verschillende buitenlandse consultants in België om onderhandelingen te voeren over contracten voor een toekomstig project. Gelukkig zijn er een aantal uitzonderingen waarbij een zelfstandige (tijdelijk) in België een activiteit kan komen uitoefenen zonder een beroepskaart.

De meest relevante uitzondering is deze voor de zakenreizen: buitenlandse zelfstandigen die zakenreizen ondernemen voor zover de duur van het verblijf geen drie opeenvolgende maanden overschrijdt, zijn vrijgesteld van de verplichting van een beroepskaart.

Opgelet, in de huidige stand van de toepasselijke wetgeving (die geregionaliseerd is), worden zakenreizen restrictief gedefinieerd als verplaatsingen gedaan in België, met als doel:

• Professionele partners bezoeken.
• Professionele contacten leggen en ontwikkelen.
• Onderhandelen over en afsluiten van contracten.
• Deelnemen aan salons, beurzen en tentoonstelling om producten of deze van de vennootschap voor te stellen of te verkopen.
• Deelnemen aan de raden van bestuur of algemene vergaderingen van vennootschappen. 

Een buitenlandse consultant die een week in België dient te verblijven om te onderhandelen bij uw onderneming, zal dus geen beroepskaart nodig hebben. Natuurlijk moet ook nagegaan worden of deze consultant beschikt over een geldig verblijfsrecht. Indien hij bijvoorbeeld een Canadese onderdaan is en dus vrijgesteld is van een Schengenvisum, zal hij met zijn paspoort maximaal 90 dagen in elke periode van 180 dagen in België kunnen verblijven. Nationaliteiten die niet vrijgesteld zijn, moeten een Schengenvisum aanvragen.

Indien een consultant daarentegen een langlopend project van bijvoorbeeld zes maanden komt uitvoeren in België, zal hij niet meer onder de vrijstelling voor zakenreizen vallen en een beroepskaart moeten aanvragen (alsook de vereiste verblijfsvergunning).

(*) EER staat voor de Europese Economische Ruimte. Daartoe behoren alle 28 lidstaten van de Europese Unie, aangevuld met Liechtenstein, IJsland en Noorwegen.

Auteur: An De Wever en Sophie Maes (Claeys & Engels)