Eerst moet men nagaan of de zwangerschapsrust gelijkgesteld wordt en recht geeft op ADV-dagen. Of anders gesteld: in welke mate kunnen de periodes van wettelijke of conventionele schorsingen worden gelijkgesteld met arbeidsdagen voor de berekening van het aantal ADV-dagen?
Een verkorting van de wekelijkse arbeidsduur kan gerealiseerd worden door een effectieve vermindering van de te presteren wekelijkse arbeidsduur (door de dagelijkse prestaties van één of meer dagen te verminderen) of via de toekenning van ADV-dagen, waarbij de bestaande arbeidsduur behouden en de vermindering van de arbeidsduur op gemiddelde basis georganiseerd wordt.
Over de toekenning van ADV-dagen is wettelijk niets geregeld.
Enkele verwijzingen naar de rechtsleer leren dat er geen eensgezind standpunt bestaat omtrent de vraag of periodes van wettelijke of conventionele schorsing worden gelijkgesteld met arbeidsdagen voor de berekening van het aantal ADV-dagen.
Ook in de rechtspraak is quasi niets te vinden, tenzij een arrest van het Arbeidshof van Gent
uit 2001, dat zegt: “Behoudens andersluidende reglementaire of conventionele bepaling komen dagen van schorsing van de arbeidsovereenkomst, of zij al dan niet op gewaarborgd loon recht geven, niet in aanmerking voor de berekening van het aantal bijkomende betaalde verlofdagen, toegekend bij de bedrijfs-cao.”
In principe worden ADV-dagen toegekend voor een aantal effectief gewerkte dagen. Afwezigheidsdagen (ziekte, vakantie, arbeidsongeval…) – ongeacht of er een loongarantie voor geldt – komen strikt gezien niet in aanmerking om het aantal compensatieverlofdagen wegens arbeidsduurvermindering te berekenen. Het tegenovergestelde standpunt zou immers een wettelijke basis vereisen en die is er niet.
Afwezigheidsdagen gelijkstellen met gewerkte dagen om de berekeningsbasis vast te leggen, moet dus alleen als reglementaire of conventionele bepalingen daarin voorzien. Anders is de werkgever hiertoe niet verplicht. Als de werkgever de gelijkstelling van de schorsingdagen accepteert, moet hij er zich van bewust te zijn dat hij hiertoe wettelijk gezien niet verplicht is en eigenlijk een toegeving doet.
Als dus op sectorniveau of op ondernemingsniveau expliciet is voorzien in een gelijkstelling, dan mag de werkneemster in casu die collectief vastgelegde dagen later opnemen.
Wanneer daarentegen op sectorniveau of op ondernemingsniveau niet uitdrukkelijk voorzien is in een gelijkstelling, dan verliest zij een aantal ADV-dagen die in mindering kunnen gebracht worden van het aantal collectief vastgelegde dagen tijdens haar bevallingsrust.
Ann Vandewalle
Acerta Legal Consult
