De professoren Lawler en Boudreau verrichten sinds 1995 iedere drie jaar onderzoek naar ‘de staat van HR’ in de VS, Australië, Canada, Europa en China. In het onderzoek onder HR-managers van grote bedrijven komen uiteenlopende onderwerpen aan de orde.

Eén van de onderwerpen is de tijdsbesteding van HR. Volgens de professoren werpt dit immers een licht op hoe tegen HR aangekeken wordt, hoe de focus van HR verandert en waar HR naartoe beweegt.

HR-professionals willen meer en meer gezien worden als strategisch partner. Zeker nu vrijwel iedere organisatie aangeeft dat het personeel het belangrijkste kapitaal is, zou dit in de positie van HR gereflecteerd moeten worden. Ook ontwikkelingen als globalisering, de nadruk op leiderschap, het toenemende belang van talentmanagement en de grotere beschikbaarheid van betrouwbare en relevante HR metrics, vragen om meer strategisch HR.

Maar in de 15 jaar dat dit onderzoek loopt is zeer weinig verandering opgetreden in de door HR-managers gerapporteerde tijdsbesteding. De tijdsbesteding wordt consistent als volgt gerapporteerd:

25 procent strategische partneractiviteiten

50 procent verzorgen / ontwikkelen van HR-diensten en -programma’s

25 procent bijhouden en controleren van gegevens

Hoewel deze percentages onveranderd blijven, geloven HR-managers zelf dat de HR-functie veranderd is in termen van focus en tijdsbesteding. HR-managers zijn ervan overtuigd dat HR minder administratieve taken uitvoert en meer strategisch bezig is. De professoren suggereren dat dit op basis van de onderzoeksresultaten een inaccurate perceptie is.

Uit het onderzoek blijkt ook dat als HR meer tijd besteedt aan administratieve en controlerende taken, er een negatieve associatie is met de strategische rol van HR en de effectiviteit van HR. Als HR juist meer tijd besteedt aan de strategische rol, wordt ze ook als meer strategisch en effectiever gezien.

Bron: P&O Actueel