Een op de acht arbeidsovereenkomsten van onbepaalde duur is in 2018 beëindigd. Dat blijkt uit cijfers van HR-dienstverlener Acerta. Dat is een stijging met 10 procent tegenover een jaar eerder. Ook toen was er sprake van een stijging van het aantal contracten van onbepaalde duur dat werd stopgezet (+ 8,1 procent). De evolutie en de percentages van contractbeëindigingen lopen voor arbeiders en bedienden nagenoeg gelijk.
Opmerkelijk is dat vooral in kleine ondernemingen (tot vijf werknemers) arbeidscontracten van onbepaalde duur beëindigd worden (17 procent). Hoe groter het bedrijf, hoe lager de beëndigingsgraad: in bedrijven met meer dan 500 werknemers is dat 7,49 procent. Het percentage beëindigingen ligt merkelijk hoger in de profitsector (13,3 procent) dan in de social profit (9,7 procent).
Werknemer zet punt achter contract
Wat zijn naast pensioen nog redenen waarom een arbeidsovereenkomst van onbepaalde duur een einde neemt? De werkgever kan een werknemer ontslaan. In 2018 was dat voor 18 procent van de beëindigingen de oorzaak. “Eigenlijk is dat ook de enige situatie waarbij de werkgever aan het stuur zit. Ook in het geval van SWT of overmacht omwille van medische redenen, zal het veelal de werkgever zijn die de knoop doorhakt. Maar in de andere gevallen is er minstens overleg of is het vertrek helemaal een beslissing van de werknemer”, zegt Tom Vlieghe, Director Career Center.
Werkgevers zijn er zich dus best van bewust dat het in vier op de vijf gevallen de werknemer is, die de beëindiging van de samenwerking initieert.
Social profit
Het percentage beëindigingen door de werkgever is in de social profit maar half zo groot als in de profitsector: 10,8 procent vs. 20,7 procent. Definitieve overmacht om medische redenen komt dan weer dubbel zo vaak voor in de social profit dan in de profit sector.
Een zeer belangrijke reden voor het einde van de arbeidsovereenkomst in de social profit is de pensionering van werknemers. Liefst een op acht contracten nemen daar een einde omdat de werknemer met pensioen gaat.
Het illustreert nog eens de vergrijzing van de beroepsbevolking in de sector. Maar het geeft ook aan dat ingevolge deze pensioengolf de behoefte aan instroom van nieuwe werknemers in de social profit groeit. Immers, waar verwacht mag worden dat bij een beëindiging van de arbeidsovereenkomst de werknemer naar een nieuwe baan op zoek gaat (of deze al heeft op het moment dat hij het contract beëindigt) geldt voor de werknemers die met pensioen gaan meestal dat zij zich uit de arbeidsreserve terugtrekken. Zij vertrekken veelal niet om aan de slag te gaan bij een andere werkgever uit de social profit.
