Dat voorspelt een studie van professor Joep Konings (KU Leuven) naar de impact van de automatische loonindexering op de koopkracht en de werkgelegenheid. De studie werd uitgevoerd in het kader van de Voka-leerstoel ‘Groeikracht van de Vlaamse economie’. Voor het onderzoek werden onder meer de gegevens van ruim 100.000 ondernemingen in België verzameld uit de periode 1998-2010.

Uit de studie blijkt dat een stijging van de loonkosten met 1 procent op korte termijn leidt tot een daling van de tewerkstelling met 0,7 procent. De stijging van de lonen door de automatische loonindexering vertaalt zich immers niet volledig in een toenemende consumptie. Een gedeelte wordt besteed aan goederen die uit het buitenland komen en veel mensen gaan sparen uit angst of voorzorg voor de toekomst.

Een indexsprong van 2 procent verbetert daarentegen de loonkostenhandicap van de Belgische ondernemingen. De vraag naar producten zou weliswaar gedeeltelijk afnemen, maar ze resulteert wel in extra jobs in de gemiddelde onderneming. Tegen 2015 zou dit zelfs bijna 32.000 extra banen opleveren, waarvan bijna 23.000 de eerste twaalf maanden.

Anders gezegd, een indexsprong zal de werkloosheidsgraad doen dalen met ongeveer 0,3 procentpunten. De reële consumptie zou toenemen met 0,2 procent. Dit is omdat consumenten gewoontedieren zijn. Vooral het permanente inkomen over langere periode blijkt bepalend te zijn voor het consumptiegedrag.

Gesterkt door de resultaten van de studie, vraagt Voka aan de federale regering om de komende twaalf maanden een indexsprong te hanteren. Dat betekent dat er geen indexering gebeurt voor de lonen bij de overheid en in de privésector.

“Uit de studie blijkt immers dat zo’n indexsprong de beste manier is om jobs en permanent inkomen te vrijwaren, en de concurrentiekracht te herstellen. Het is hoog tijd dat het debat hierover in alle openheid en objectiviteit gevoerd wordt”, aldus Eric Vermeylen, directeur van het Voka-kenniscentrum. “Een indexsprong is overigens niet nieuw. In de periode 1984-‘987 werd het mechanisme drie keer toegepast.”

Al pleit het Voka wel voor een sociale correctie. “Voor de pensioenen, ziekte-uitkeringen en kinderbijslag vinden we een indexering nog wel gerechtvaardigd. Daarnaast kiezen we ook voor een mechanisme om de minstverdienende werknemers te beschermen. Het verschil tussen hun loon en een werkloosheidsuitkering is nog altijd te klein. Dat kan verholpen worden door een selectieve jobkorting, die het nettoloon van die werknemers verhoogt”, besluit Eric Vermeylen.